13-08-09

Met blozende wangen een update over friedl!

Ja ja, onze mama heeft haar best niet gedaan: examendrukte, offertes aanvragen, mooi weer en facebook doen er geen goed aan! Maar hier komt dan eindelijk een verslagje over mijn broer en ik en als laatste een paar fotootjes.

Het laatste wat jullie hoorden is dat ik naar school mocht. Ik ben een zelfstandige meid, dus van traditionele traantjes en tierlantijntjes zul je bij mij niks vinden. Even vlug zwaaien en weg was ik! Ik vind het erg fijn bij juf (re)becca en (fa)bienne. Tot 's avonds laat praat ik over mijn vriendjes in mijn bed. Zo horen mama en papa nog eens wat, want echt veel vertellen doe ik niet. Dat is privé, hé. Mama vond wel dat ik de eerste dagen heel wild stond. Superwild (zoals ik het nu zou zeggen). Vandaar dat ik maar halve dagen mocht gaan. Af en toe ging ik wel een volle dag zoals op het schoolfeest, de repities en de uitstap naar de Warande (speelplein). Dan was ik telkens pompaf en eindigde zo mak als een lammetje (of baby'tje) in mama's armen met een melkje. Volgend jaar (binnen twee weken eig.) mag ik weer naar juf Rebecca want de kindjes van het einde van het jaar blijven in een graadsklasje zitten met de kindjes van 2007.

eerste schooldag Friedl

Ondertussen zijn we ook eens naar Centerparcs geweest, waar ik heel veel gedanst heb. Mama denkt dat ik dat van m'n papa mee heb, want ik had geen enkele gêne om mijn danskunstjes aan iedereen te tonen. Oma en opa zeggen dan weer dat ik het ritme van mama mee heb... Helaas heb ik er ook de zwaartekracht leren kennen: gevallen van de glijbaan en genaaid! 't was te verwachten. Ik ben wel heel flink geweest en bijna niet geweend!

Praten doe ik heel veel, graag en goed. Af en toe vind ik nog mijn eigen woorden uit: roops (siroop), specelo (speculoos), sportelen (sporten), ... De r gaat nog niet, uitgezonderd in waarom (met de Franse r), maar dat woord zeg ik dan ook wel een triljoen keer per dag.

Ik begin al heel goed de wetten der manipulatie te kennen: jij bent mijn vliendje (of in het slechtste geval niet meer) of tegen broer: pas op! ze kijken als hij weer met de waterkraan speelt!) Ook kan ik al inschatten dat een en een twee is en ik dus twee snoepjes kan krijgen. Bij bezoek hoort wijn voor de grote mensen en chipjes voor de kleintjes.

OP verplaatsing ben ik heel stil en bedeesd, maar thuis kan het kot te klein, zeker als ik weiger mijn tanden te poetsen, mijn nachtpamper aan te doen, naar beneden te komen, jas aan te doen...

Gelukkig kan ik al heel veel zelf: tandjes poetsen, kleertjes aan. eten, drinken uitschenken, fles openen, ... Alleen mijn sandalen aan dat lukt niet, af wel en daardoor krijgen mama en papa mijn voeten niet meer plopel!

Het belangrijkste is daarmee gezegd!

Tot een volgende keer

Friedl

22:27 Gepost door friedl en seppe in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.