13-08-09

Kersverse foto's

 Scrol zeker ook eens naar beneden! Nog meer berichtjes onderaan!

twee dikke vliendjes

23:58 Gepost door friedl en seppe in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Ilona

Een belangrijk berichtje! Wij zijn neef en nicht geworden van een heel schattig nichtje van wie mama de trotse meter is.

Ze heet Ilona en woog bij de geboorte 3 kg 450. Hoewel ze een beetje last heeft van reflux, is ze een flinke meid. Ze heeft ook een eigen website: http://ilona.skynetblogs.be

Onlangs kwam ze bij ons op bezoek en we waren in de wolken. Ze mocht bij Friedl op de schoot en keek samen met ons naar Tik Tak.

ilona op bezoek

22:56 Gepost door friedl en seppe in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Update Seppe

Hoi

Ook van mij een verslagje!

Zoals gezegd is zusje naar school vertrokken en daardoor moest ik alleen naar Els en Wendy. Ik ben daar heel graag, maar vind het echt niet tof om daar alleen 's morgens afgezet te worden. Ondertussen ben ik ook al bijna twee maanden niet geweest: dat zal wennen worden in september!

Motorisch gaat het mij supergoed: ik klim, klauter, loop (wandelen doe ik nooit), kruip, sta op één been en doe alles na wat Friedl doet. Eten gaat ook al goed alleen. Het is dan ook mijn lievelingsbezigheid (alleen aardbeien, melk en pudding lust ik niet, mosterd dan weer wel!). Ik eet zelfs krijtjes, wasco's, zand, ... Alles mezelf incluis is wel heel erg vuil als ik gegeten heb. Maar dat hoort bij het leerproces zeker?

Het spreken ging tot voor kort moeizaam: ik begon met mama, dan kwamen ja, nee (geleerd van zus), dieda (wij hebben alletwee problemen met zus haar naam), ba (bal), weg, nog, ... maar geen papa! Tot ... ik vorige week met m'n hoofd tegen de chauffage viel. Ik hield er een serieuze snee (net als mijn peter) aan over, maar sindsdien zeg ik papa! Mama en papa gingen afgelopen weekend ook naar Parijs en ik stelde het zo goed bij oma en opa dat ik sindsdien alles precies veel beter kan en snap.

Net als m'n zusje heb ik een temperamentje (hoewel ik volgens mama gemakkelijker te breken ben - ik heb dus nog werk...). Als zus iets weigert te doen, ga ik resoluut naast haar staan en zeg heel gemeend nee! ookal weet ik in geen duizend jaar waarover ze het heeft! Af en toe word ik al eens gestraft (zie foto), maar dan moeten ze oppassen dat ik niet uit mijn stoel kruip... Ik kan ook al spelen met m'n eten, maar als papa zegt: pas op of ik zet je achteruit, dan zeg ik nee en doe braaf wat ze zeggen. Je ziet, zo moeilijk ben ik niet!

Gevaarlijk ben ik wel, want ik kruip alleen op de trap, zet de kraan open, probeer alles wat op tafel staat te grijpen en loop overal tegen. De omgeving schijnt er echter meer last (aan hun hart) van te hebben dan ik.

Al die energie lijdt vaak tot acute slaapbuien: ik val in slaap op de fiets (mama heeft nu een zitje vooraan zodat ik samen met zus bij haar op de fiets kan), in de buggy, in de auto en zelfs op de kermis. 's Ochtends word ik eens wakker rond zes uur, maar meestal kun je me paaien met een tutje voor nog een klein uurtje. 's Middags slaap ik meestal anderhalf uur, maar als je me afgemat hebt, doe ik daar graag nog een halfuur bij (zeker als mama en papa wachten tot ik wakker word om ergens naar toe te gaan). 's Avond steken ze me tussen acht en half negen in slaap en in tegenstelling tot zus val ik als een blok in slaap. Dat heb ik van papa.

Hoewel oma en opa me bambam noemen, kan ik ook heel lief zijn. Mijn zoentjes zijn gratis en een knuffel is een leuke surplus.

Hopelijk horen jullie binnenkort meer van me!

groetjes
Seppe

 Seppe gestraft

22:44 Gepost door friedl en seppe in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Met blozende wangen een update over friedl!

Ja ja, onze mama heeft haar best niet gedaan: examendrukte, offertes aanvragen, mooi weer en facebook doen er geen goed aan! Maar hier komt dan eindelijk een verslagje over mijn broer en ik en als laatste een paar fotootjes.

Het laatste wat jullie hoorden is dat ik naar school mocht. Ik ben een zelfstandige meid, dus van traditionele traantjes en tierlantijntjes zul je bij mij niks vinden. Even vlug zwaaien en weg was ik! Ik vind het erg fijn bij juf (re)becca en (fa)bienne. Tot 's avonds laat praat ik over mijn vriendjes in mijn bed. Zo horen mama en papa nog eens wat, want echt veel vertellen doe ik niet. Dat is privé, hé. Mama vond wel dat ik de eerste dagen heel wild stond. Superwild (zoals ik het nu zou zeggen). Vandaar dat ik maar halve dagen mocht gaan. Af en toe ging ik wel een volle dag zoals op het schoolfeest, de repities en de uitstap naar de Warande (speelplein). Dan was ik telkens pompaf en eindigde zo mak als een lammetje (of baby'tje) in mama's armen met een melkje. Volgend jaar (binnen twee weken eig.) mag ik weer naar juf Rebecca want de kindjes van het einde van het jaar blijven in een graadsklasje zitten met de kindjes van 2007.

eerste schooldag Friedl

Ondertussen zijn we ook eens naar Centerparcs geweest, waar ik heel veel gedanst heb. Mama denkt dat ik dat van m'n papa mee heb, want ik had geen enkele gêne om mijn danskunstjes aan iedereen te tonen. Oma en opa zeggen dan weer dat ik het ritme van mama mee heb... Helaas heb ik er ook de zwaartekracht leren kennen: gevallen van de glijbaan en genaaid! 't was te verwachten. Ik ben wel heel flink geweest en bijna niet geweend!

Praten doe ik heel veel, graag en goed. Af en toe vind ik nog mijn eigen woorden uit: roops (siroop), specelo (speculoos), sportelen (sporten), ... De r gaat nog niet, uitgezonderd in waarom (met de Franse r), maar dat woord zeg ik dan ook wel een triljoen keer per dag.

Ik begin al heel goed de wetten der manipulatie te kennen: jij bent mijn vliendje (of in het slechtste geval niet meer) of tegen broer: pas op! ze kijken als hij weer met de waterkraan speelt!) Ook kan ik al inschatten dat een en een twee is en ik dus twee snoepjes kan krijgen. Bij bezoek hoort wijn voor de grote mensen en chipjes voor de kleintjes.

OP verplaatsing ben ik heel stil en bedeesd, maar thuis kan het kot te klein, zeker als ik weiger mijn tanden te poetsen, mijn nachtpamper aan te doen, naar beneden te komen, jas aan te doen...

Gelukkig kan ik al heel veel zelf: tandjes poetsen, kleertjes aan. eten, drinken uitschenken, fles openen, ... Alleen mijn sandalen aan dat lukt niet, af wel en daardoor krijgen mama en papa mijn voeten niet meer plopel!

Het belangrijkste is daarmee gezegd!

Tot een volgende keer

Friedl

22:27 Gepost door friedl en seppe in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |